Thursday, October 9, 2008
Friday, September 26, 2008
Projec Ethiopië
Fotopresentatie die ik heb gemaakt voor de Landstede in Zwolle, waar mijn schoonvader onderwijzer is. Met hem en nog iemand ben ik in mei in Ethiopie geweest, waar we projecten hebben bezocht, m.n. van het Good Samaritan Training Centre. Kijk maar naar het filmpje, het wijst voor zich. Deze presentatie en posters (die ik ook heb gemaakt, voor het eerst!) worden gebruikt om leerlingen aan te zetten om geld in te zamelen voor de projecten.
Johnny
P.s. Alles gaat goed! Anna Sophia krijgt nu alleen nog maar borstvoeding en heeft geen sonde meer. Ze is nu bijna 6 pond. 2895 gram dacht ik. Binnenkort meer nieuws.
Tuesday, September 16, 2008
Van drie naar vier
Hallo trouwe lezer ( je moet wel trouw zijn als je deze blog nog steeds checkt ook als is er door div. redenen al zo lang niks gepost)
Onder dit stukje vind je het verhaal van hoe wij drieen vier werden. Het komt uit onze maandelijks gebedsmail. Wil je die ook ontvangen, mail dan even naar johnnylife@hotmail.com.
Lees t maar en ontdek wat er allemaal gebeurd is ondertussen.
Beste bidders,
Er is de laatste twee maanden erg veel gebeurd. Zoveel dat we door omstandigheden vorige maand geen gebedsmail konden maken. Ook dit keer zal het format iets anders dan anders zijn. Puntsgewijs zullen we alle gebeurtenissen weergeven zodat jullie een soort overzicht in vogelvlucht krijgen, die je al biddend door kunt lezen, God dankend voor Zijn leiding en bescherming en Hem biddend voor wat nog voor ons ligt. Afsluitend zullen we dan nog enkele extra gebedspunten noemen.
- Beginnend waar we de laatste keer eindigden: We hebben Frankrijk ingeruild voor Zwitserland.
- Twee weken lang hebben we geboord, geverfd, geshopt (m.n. Ikea en kringloopwinkels) en gezweet om van ons plekje op de basis thuis te maken. Er is nog steeds genoeg te doen, maar in grote lijnen is het klaar.
- We zijn weer begonnen te werken bij het Women and Childrens Advocacy Centre. Heel fijn om weer lekker aan t werk te zijn en goed om bij te praten met ons team.
- Tijdens een zekere nacht, ongeveer half augustus, braken Karine’s vliezen. Na ‘s ochtends met de verloskundige in Nederland gebeld te hebben, en contact te hebben gezocht met een ziekenhuis in de buurt, zijn we naar Lausanne gegaan, waar Karine vervolgens moest blijven en zelfs continu plat moest blijven liggen, zelfs naar het toilet gaan was er niet bij.
- Als de vliezen vroegtijdig breken (Karine was 31,5 weken zwanger op dat moment) zijn er een aantal risico’s. Dat het kindje geboren moet worden bijvoorbeeld, wat eigenlijk nog veel te vroeg is. Ook is er een risico op infecties. Door middel van een infuus en pillen kreeg Karine diverse antibiotica toegediend en een middel dat de longen van het kindje sneller zou laten rijpen en zo meer levensvatbaar maken in het geval van een premature bevalling.
- Elke dag werden er controles gedaan; of alles goed ging met het kindje, met de moeder, of er nog genoeg vruchtwater was en geen weeen, en ga zo maar door. Ondertussen ging Johnny steeds op en neer naar het ziekenhuis. Zijn ouders waren gelukkig op vakantie in Zwitserland en nog net niet naar huis. Zij zijn naar de basis gekomen om te helpen met Maria Elisabeth. Toen duidelijk werd dat Karine naar Nederland overgebracht zou worden hebben zij Maria Elisabeth alvast meegenomen naar Nederland, zodat ze bij Karine’s ouders kon logeren.
- Na een dag of tien in het ziekenhuis was de situatie stabiel genoeg dat Karine naar Nederland overgebracht kon worden. Inmiddels was ook een plaats gevonden in het Sophia ziekenhuis in Zwolle. Per ambulance is ze toen overgebracht, tijdens een rit van zo’n 14 uur, waarin Johnny ook mee mocht.
- In Zwolle zat Karine in quarantaine in verband met mogelijke besmetting met de MRSA-bacterie (dit is standaard als je uit een buitenlands ziekenhuis overgebracht wordt), maar mocht ze na een paar dagen al weer naar huis. Omdat we niet waren voorbereid al zo vroeg naar Nederland te gaan hebben we een aantal dagen bij de Schuijns gelogeerd. Karine zat daar in de thuismonitoring, wat betekent dat ze dezelfde zorg kreeg als in het ziekenhuis, maar dan thuis.
- Na een paar dagen kreeg ze toch wat meer pijn en ook een beetje bloedverlies en moest ze weer in het ziekenhuis opgenomen worden. Toen de bevalling nog steeds niet doorzette werd per dag bekeken of ze wel of niet weer naar huis mocht.
- Vrijdag 29 augustus leek een dag te worden als die ervoor: wel wat gerommel, maar geen bevalling die door ging zetten. Johnny ging van het ziekenhuis terug naar huis om de volgende dag weer terug te komen. Er waren wel wat weeen, maar volgens de gynaecoloog was er nog niets te zien. Tegen het eind van de middag belde Karine Johnny om te zeggen dat ze toch wel erg veel pijn had en of hij weer terug wilde komen. Er was geen haast bij. Op de snelweg, bijna bij het ziekenhuis, kreeg hij weer een telefoontje. Karine lag al op de verlosafdeling en het was nu menens! Toen hij even later in het ziekenhuis kwam was het al erg hectisch. Vrij plotseling waren de weeen van minimaal naar maximaal gegaan en was er al 3 cm ontsluiting. Het kindje bleek in een stuit te liggen. Omdat ze problemen hadden om de hartslag van het kindje te registreren, zou de arts een “plakkertje” aanbrengen op het kind zelf. Ze kwam er toen achter dat de voetjes al uit de baarmoeder staken en dat niet alleen, ook de navelstreng lag eruit. Als de navelstreng afgekneld wordt kan het binnen een minuut gedaan zijn met een baby. Met haar hand bleef de arts de beentjes en navelstreng terug drukken. Karine leed ondertussen verschrikkelijke pijn, veel meer dan bij de bevalling van Maria Elisabeth. Binnen een mum van tijd werd Karine naar de operatiekamer gereden, met de arts op het bed, om te zorgen dat het kindje bleef leven. Omdat er geen tijd was voor een ruggeprik werd Karine meteen onder algehele narcose gebracht. Ondertussen werd Johnny elders in ziekenhuiskleding gehesen en kon hij ook naar de operatiekamer. Tien minuten nadat Karine daar was binnen gebracht liep hij naar binnen waar hij meteen gehuil hoorde. Anna Sophia was inmiddels geboren en werd schoongemaakt. Karine werd gehecht.
- Als een kind geboren wordt krijgt het op drie meetmomenten een cijfer die de gezondheid aangeeft. Prematuren scoren eigenlijk altijd redelijk laag. Anna Sophia kreeg echter meteen een 10! Ook op de volgende twee meetmomenten. Vanaf het begin kon ze zelf ademen en zag ze er erg gezond uit. Haar geboortegewicht was 2210 gram. Wat een wonder!
- De eerste dagen ging alles heel voorspoedig. Verschillende apparaten registreerden de vitale lichaamsfuncties via sensoren op Anna Sophia’s lichaam, maar ook die konden er al snel af. Een paar keer per dag werd Karine met bed in al naar de kinderafdeling gereden om borstvoeding te geven en te hechten met haar nieuwe kindje.
- Na vijf dagen werd Karine uit het ziekenhuis ontslagen. Vanaf dat moment gingen we elke dag op en neer naar het ziekenhuis, om in ieder geval twee voedingen borstvoeding te geven en tijd door te brengen met Anna Sophia. Voor Karine was het erg zwaar, al dit reizen. Ze had net een zware bevalling en zware operatie ondergaan en moest daar bovenop ook verwerken hoe het ook had af kunnen lopen als de arts niet “toevallig” inwendig het hartje wilde meten. Het heel anders af kunnen lopen, maar God zij dank is het zo niet gegaan.
- Vorige week dinsdag mocht Anna Sophia met ons mee naar huis. Vanaf het moment dat Karine thuis kwam zijn we in een ander tijdelijk huisje gegaan, buiten de bebouwde kom in Oldebroek. Voor en na elke borstvoedingssessie wegen we ons meisje en wat ze vervolgens niet uit de borst drinkt krijgt ze via een sonde toegedient. Hoe sneller ze alle voeding uit de borst drinkt, hoe sneller de sonde helemaal weg mag. (De eerste nacht had Anna Sophia de sonde er al twee keer uitgetrokken!)
Extra gebedspunten
- De afgelopen weken zijn verschrikkelijk stressvol geweest. Af en toe voelden we ons aan de rand (of er net over) van overspannenheid. Bid voor rust en vrede.
- Voor Maria Elisabeth is het ook allemaal niet niks. Steeds weer veranderen van locatie en soms ook oppas hebben er voor gezorgd dat ze ‘s avonds niet meer zo makkelijker naar bed gaat. Bid voor rust, regelmaat en reinheid (de 3 r’s).
- Financieel is dit een moeilijke tijd. Behalve de vele extra kosten die een bevalling en extra kind met zich mee brengen, waren er ook veel onvoorziene kosten doordat alles net even anders gaat. Bid dat God voorziet in wat we nodig hebben. (een specifiek iets om voor te bidden is dat we een goede prijs krijgen voor onze auto. In Zwitserland kopen we een auto van iemand daar, omdat onze eigen auto importen te duur is. We hopen zo veel mogelijk voor onze auto hier te krijgen via Marktplaats o.i.d. zodat we in ieder geval een gedeelte van de kosten van de nieuwe auto hiermee kunnen betalen. BTW: Iemand auto kopen?)
- Zoals we al zeiden heeft Karine veel om van bij te komen. Het voelt soms echter alsof alles juist extra hard doorgaat en ze niet eens een “normaal” kraambed kan hebben. We zijn niet genoeg om uitgestelde kraamzorg te krijgen en dus krijgen we nu helemaal geen kraamzorg, wat ook een tegenvaller is. Bid voor rust, maar ook genezing.
- Natuurlijk heeft Anna Sophia ook gebed nodig. Het gaat allemaal erg goed, maar dat danken we alleen aan God. Het is een bijzonder kind en we bidden dat ze snel van de sonde af mag en dat ze zal blijven groeien en zich op geen gezonde manier zal ontwikkelen.
Gods zegen,
Johnny, Karine, Maria Elisabeth en Anna Sophia Koster
Sunday, July 13, 2008
Gearriveerd
Nou, we zijn eindelijk gearriveerd in Burtigny, Zwitserland. Een lange, maar voorspoedige reis, waarin we een uur langer hebben moeten rijden, omdat er een omleiding was. Het is heel fijn om hier weer te zijn. Op zolder liggen nog een boel spullen van ons, zoals onze gitaar, onze kussens en dekbed etc. De komende dagen kunnen we mooi spullen uit gaan pakken, de kamer wat verfen, de boel inrichten. Eindelijk een plekje voor ons zelf.
Wednesday, July 9, 2008
Eindelijk naar “huis”
Nee, het visum is er nog steeds niet. Gisteren kregen we een emailtje van onze leidster dat er een kans was dat we binnenkort naar Burtigny zouden kunnen komen. De basisleidster heeft gezocht naar een oplossing en een nieuwe wet (Zwitserland is het land van vele wetten, geloof me, Nederland is er niets bij. Zo kregen we ooit commentaar dat we ons beddegoed half uit het raam hadden hangen. Blijkbaar mag dat in Zwitserland niet meer na ‘s ochtends 9 uur!) schijnt het mogelijk te maken dat we nu toch in Zwitserland kunnen zijn zonder visum. We moeten ons dan binnen 8 dagen melden bij het plaatselijke communekantoor.
Maar goed, we kunnen dus eindelijk gaan settelen in een plekje wat min of meer van onszelfs is. En we kunnen natuurlijk eindelijk bij het Women and Childrens Advocacy Centre gaan werken, waar we nu al zo lang mee bezig zijn.
Aanstaande dinsdag vertrekken we en hopen diezelfde avond aan te komen.
Een ding is zeker, we hebben het hier in Frankrijk goed naar ons zin gehad. Van al de plekken waar we de afgelopen paar jaar zijn geweest, zijn we nergens zo tot rust gekomen. We hebben redelijk wat aan ons Frans kunnen werken en Johnny heeft de basis van dienst kunnen zijn met zijn camera. Zo heeft hij gefotografeerd tijdens het jubileumweekend van het 30-jarig bestaan van YWAM Frankrijk, daar weer een fotopresentatie van gemaakt, die op een DVD gezet is en naar verschillende (ex)YWAM’ers wordt opgestuurd. Ook heeft hij foto’s gemaakt voor de website en van een gebouw dat verkocht wordt (voor de website van de makelaar).
Karine’s ouders, John en Anja Schuijn, zijn op vakantie in Frankrijk en zijn nu een paar dagen hier bij ons. Ze staan met de caravan op het gras hier, naast het gebouw. Doordat zij een dag op Maria Elisabeth hebben gepast hebben wij samen een fijne dag kunnen hebben in Parijs, de stad der liefde, heerlijk.
Goed, dit was t voor nu. Dit weekend komt er ook weer een gebedsmail aan. Wil je die ook ontvangen en zo maandelijks een update krijgen in je emailbox van wat we doen, mail ons even: johnnylife@hotmail.com
Groeten,
Johnny, Karine en Maria Elisabeth
Tuesday, June 17, 2008
zie intoallnations.blogspot.com voor een nieuwe post
Tuesday, March 18, 2008
Kijk op www.intoallnations.blogspot.com voor een superlief filmpje van Maria Elisabeth
De laatste loodjes…
De tijd vliegt voorbij. Afgelopen weekend heeft Johnny zijn laatste work duty gehad. Morgen (dinsdag) moet hij zijn eindproject (60 foto’s) inleveren. Vrijdag houdt de school een expositie waar alle leerlingen een aantal van hun beste foto’s laten zien en daarna gaan we al bijna weer naar huis. We hebben er zin in! Maar eerst nog even genieten van Hawaii…
Monday, February 25, 2008
Tuesday, February 19, 2008
Dolphinjourneys
Hier zijn enkele foto’s uit een serie die ik heb gemaakt voor een opdracht. We hadden afgelopen week fotojournalistiek en in dat kader ben ik een dag meegeweest, met een boot de oceaan op, om te zwemmen met dolfijnen. Er was enorm veel deining en voor de eerste keer in mijn leven ben ik ongelooflijk zeeziek geworden en heb veel overgegeven. Ik werd echter uitgenodigd om nog een keer mee te gaan en dat heb ik dus een paar dagen later gedaan. Wederom zijn veel onderwaterfoto’s mislukt, er was iets mis met de film. Ik had echter voor de zekerheid ook een wegwerponderwatercamera mee en heb toch nog wat foto’s vanuit het water. Hierboven zien jullie dus een paar foto’s. Wil je meer zien, dan kan dat op mijn Flickr-pagina: www.flickr.com/photos/johnnykoster Wat een zegen was het om te kunnen zwemmen met dolfijnen en om zoveel te kunnen leren. Normaliter kost zo’n dag ongeveer 200 dollar heb ik gehoord, en ik ben 2 x meegeweest voor niets.
Groeten,
Johnny
